Macro-Economisch Risicomodel
De Verborgen Kosten van Digitale Onzekerheid
Moderne instellingen opereren in een toestand van structurele digitale ambiguïteit.
Dit veroorzaakt systemische kosten door:
- Blootstelling aan rechtszaken
- Fraude-gerelateerde ambiguïteit
- Nalevingskosten
- Auditwrijving
- Operationele redundantie
- Systeemoverstijgende afstemming
Deze opgehoopte last kan worden gedefinieerd als:
De Kosten van Digitale Onzekerheid.
Structurele Wrijving
Digitale onzekerheid manifesteert zich als:
- Tijdsverschil tussen systemen
- Geschillen over documentintegriteit
- Verificatie afhankelijk van leveranciers
- Onvermogen om bewijs onafhankelijk te valideren
Het resultaat is niet alleen frauderisico.
Het is systemische verificatiewrijving.
Onzekerheidscompressie als Infrastructuur
VeriSeal comprimeert onzekerheid door integriteit te verzegelen op het moment van creatie.
Kernmechanismen:
- Deterministisch hashen
- Alleen toevoegen van ketenregistratie
- Publieke JSON canonieke output
- Leverancier-onafhankelijke verificatie
- Optionele externe tijdstempelverankering
Het elimineert fraude niet.
Het vermindert interpretatieve ambiguïteit.
Economisch Schaleffect
Infrastructuur heeft een niet-lineaire impact.
Zelfs marginale verminderingen in:
- geschilduur,
- verificatie-inspanning,
- afstemmingskosten,
leiden, wanneer vermenigvuldigd over instellingen met een hoog volume, tot een significant economisch effect.
Onzekerheidscompressie wordt macro-economische hefboomwerking.
Strategische Implicatie
Een wereldwijde integriteitsinfrastructuur is geen niche-instrument.
Het wordt een horizontale laag die:
- systemische wrijving vermindert,
- institutionele verdedigbaarheid versterkt,
- gedeelde verificatielogica over sectoren mogelijk maakt.
Dit is de basis voor standaardisatie.